THE
 VIETNAM
 SITE
 

     

ENGLISH   


  PLEIKU
  -- Bien Ho Lake
  -- Hotels in Pleiku
  -- Bahnar - Bergvolk
  -- Jarai - Bergvolk
  -- Le Hoi Dam Trau - Festival
  -- Phu Cuong Waterval
  -- Rong - gemeenschapshuis
 

 -- Home

 -- De Vietnamezen

 -- Ambassade/ Consulaat NL

 -- Ambassade/ Consulaat BE

 -- Vaccinaties

 -- Klimaat

 -- Reisdocumenten

 -- Grensovergangen

 -- Afstandtabel

 -- Bussen in Vietnam

 -- Treinen in Vietnam

 -- Kaart van Vietnam

 -- Festivals
 

  Noord Vietnam

  Hanoi

  Bergvolken Noord Vietnam

  Cao Bang

  Cat Ba Island

  Dien Bien Phu

  Ha Giang

  Ha Long Bay

  Hai Phong

  Hoa Binh

  Lai Chau

  Lang Son

  Lao Cai

  Mai Chau

  Ninh Binh

  Sapa

  Son La

  Vinh
 

  Centraal Vietnam

  Buon Ma Thuot

  Cham Islands

  Da Nang

  Dak Lak

  Dong Hoi

  Hien Luong Bridge

  Hoi An

  Huť

  Kon Tum

  My Son (tempelcomplex)

  Nha Trang

  Phong Nha - Ke Bang

  Pleiku

  Tuy Hoa

  Quy Nhon

  Vinh Moc (tunnels)
 

  Zuid Vietnam

  Ho Chi Minh City

  Ben Tre

  Can Tho

  Chau Doc

  Con Dao Islands

  Cu Chi (tunnels)

  Dalat

  Drijvende Markten

  Long Xuyen

  Mekong (fietsen)

  My Tho

  Phan Thiet/ Mui Ne

  Phu Quoc Island

  Vung Tau
 

  Overige

  Parkeren Schiphol

  Vietnamese Loempia's

  Vietnamese Pho

  Vietnamese Cha Ca

  Links

  Contact
 

   

 


 

Pleiku

"Bij een rubberplantage maken we een fotostop. De mensen daar kijken verwonderd op van al die belangstelling, maar na enige aarzeling laten ze ons zien wat ze aan het doen zijn. De witte latex van de bomen wordt met emmers van de ene naar de andere bak geschept, en het heeft een scherpe geur . Het doel is onduidelijk, maar het is wel arbeids intensief. Het eindproduct wordt zowel op motoren als met een kleine vrachtauto afgevoerd. De grondstof wordt uit het ernaast gelegen bos gehaald. De bomen hebben allemaal nummers, zodat men precies weet wanneer de boom geplant is en wanneer men met het aftappen begonnen is. Uit een snee in de bast druppelt de vloeistof in een halve kokosnoot, die regelmatig geleegd moet worden. Zo te zien is het een groot bos, dus dit vergt heel wat werk."


De Stad

          Pleiku - is de hoofdstad van de provincie Gia Lai en ligt in het centrum van de Vietnamese hoogvlakte, bovenop een groot plateau, dat omringd wordt door bergen en valleien gevormd door vulkanische activiteiten,die zo'n 25-30 miljoen jaar geleden plaats vonden. Gia Lai ligt ingeklemd tussen de provincies Dak Lak en Kon Tum. De provinciale hoofdstad Pleiku ligt op een kruising van twee belangrijke wegen in de hooglanden. De meeste reizigers, die Pleiku bezoeken, hebben meestal een ander doel. Ze willen naar de nabijgelegen grensovergangen van Cambodja en Laos, of reizen naar Kon Tum.

Op het eerste gezicht blijven weinig buitenlanders hier hangen, want de stad is aan het eind van de oorlog in Vietnam grotendeels verwoest. In de jaren '80 is het herbouwd en het is nu een uitgestrekte stad zonder enige charme.
Maar gezien de afstanden tussen de steden in de centrale hooglanden, is het zeer waarschijnlijk, dat u in Pleiku zal verblijven. Je kunt van de stad dagtochten maken naar de omliggen de steden (Kon Tum & Buon Ma Thuot) of naar de nabijgelegen dorpjes, waar de minderheden wonen. Hou er echter rekening mee, dat je een officiŽle gids nodig hebt, wanneer je een bezoek brengt aan zo'n dorp.
Wil je echter zo'n dorp bezoeken zonder gids, dan moet je 50 km naar het noorden reizen, naar de provincie Kon Tum, waar minder regels zijn.

 

Het schilderachtige Kon Tum is veel meer gastvrij voor de kleine stroom reizigers, die het noordelijk deel van de Centrale Hooglanden bezoeken. Hoewel beide dezelfde etnische diversiteit hebben van cultuur en tradities, heeft Kon Tum zich ontwikkeld tot een toegankelijkere provincie.


Bien Ho Lake


Echter, voordat je Pleiku wil overslaan, moet ik vertellen dat er een aantal spectaculair mooie landschappen en de onverwachte natuurwonders zijn. Wonderen, die onbedorven natuurlijk zijn gebleven, ook dat is een zeldzaamheid in Vietnam - zoals Phu Cuong Waterval, die werkelijk adembenemend is en volledig van de radar bij bezoekers van deze provincie. Er zijn ook geen boottochtjes of betonnen dieren op de met pijnbomen omzoomde blauwe water van het Bien Ho Lake, een volgestroomde krater dichtbij de stad.
Net als de provincies Dak Lak, Kon Tum en Gia Lai produceert men hier veel koffie, rubber en heeft het een waterkrachtcentrales. Het gebied buiten het stadscentrum is rijk aan landbouwgrond en een verbazingwekkend aantal mensen, die tot de minderheden behoren. Het zijn er iets meer dan een miljoen. De minderheidsgroepen zijn de oorzaak er van, dat de overheid beperkingen aan buitenlanders oplegt. Reizigers, die de dorpen van de minderheden willen bezoeken, moeten over een officiŽle gids beschikken en een "permit" hebben. Dit is jammer, omdat dit betekent dat bezoekers met tours slechts erkende dorpen bezoeken. De meeste dorpen hebben dan ook geen enkele vorm van spontaniteit en je krijgt dus geen volledig beeld.


Minh Thanh Pagoda

Dat betekent niet, dat je geen bezienswaardigheden in Gia Lai's op jezelf kunt ontdekken. Als je van motorrijden houdt, rijd je door een prachtig landschap en ben je "off the beaten tracks".
Alle dorpen hebben ten minste ťťn officiŽle ambtenaar of politieman en het is niet verstandig de mensen te vragen om hun huis te zien met camera's, of snoep e.d. uit te delen of lang te treuzelen, zodat je argwaan wekt.

 


Duc Long Bus Station ligt 3 km ten oosten van het centrum van de stad en heeft bussen naar andere provincies en zelfs naar Laos. Er zijn lokale bussen naar het centrum van de stad, maar ze rijden niet frequent.
Er zijn frequente bussen naar Quy Nhon (3 uur). De groene nachtbus van Mai Linh vertrekt 's avonds uit Da Nang en komt in de vroege ochtend aan in Pleiku. Daarnaast zijn er regelmatige busverbindingen van en naar Buon Ma Thuot en Kon Tum.
De kleine luchthaven van Pleiku ligt 5 km ten noorden van het centrum van de stad en heeft vluchten met kleine vliegtuigen (ATR, Fokkers) naar Ho Chi Minh Stad, Hanoi, en Da Nang.

 

"We lopen langs huizen van de Bahnar op palen (de speciale bouwwijze van deze groepering) in de richting van het dorp. De dorpelingen zijn nieuwsgierig genoeg om naar buiten te komen, maar worden toch weer wat afgeschrikt door de camera's die op hen gericht worden. Sommige van ons zijn daar echt wel brutaal in. Het levert in ieder geval mooi plaatjes op. Ook hier scharrelen de kippen, honden en varkens vrij rond. Een speciale aandachtstrekker is het gemeenschapshuis (Rong huis), groot, met een enorm hoog rieten dak en ook op palen. Het pad wordt slecht en vol met geulen, wat het voor sommige van ons moeilijk begaanbaar maakt. Bij de locale begraafplaats aangekomen krijgen we voorlichting over de interessante rituelen. Het is ook een hutje op palen met voedsel eronder en een runderschedel als bescherming ervoor. Deze graven worden twee jaar lang onderhouden en daarna aan de elementen overgelaten. Het pad wordt nu zo slecht dat enkelen van onze groep afhaken en via een boogje met Renť naar de lunchlocatie terug gaan. De rest gaat met de speciale gids en Pho verder over een hangbrug. Hier komen we bij een tweede dorp aan, wat echter bijna een kopie van de eerste is."

 


Copyright © 2001 - 2018 WINT. All Rights Reserved. | Privacy Policy |